آلیسون جنی

آلیسون بروکس جنی (زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۵۹) بازیگر آمریکایی است. او در کارنامه‌ای بیش از سه دهه، در ژانرهای گوناگون سینما، تلویزیون و تئاتر درخشیده است. جنی جوایز متعددی از جمله اسکار، بفتا، گلدن گلوب و هفت جایزهٔ امی ساعات پربیننده را دریافت کرده و نامزد دو جایزهٔ تونی نیز بوده است.

او در بوستون به دنیا آمد و در دیتونِ اوهایو بزرگ شد. جنی پس از فارغ‌التحصیلی از کالج کنیون، بورسیهٔ تحصیل در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک را دریافت کرد. پس از سال‌ها حضورهای کوتاه و بدون ذکر نام در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی، با نقش سی. جی. کرگ در درام سیاسی «بال غربی» (۱۹۹۹–۲۰۰۶) به شهرت رسید و برای آن چهار جایزهٔ امی ساعات پربیننده گرفت. او در سال ۲۰۱۴ برای نقش مارگارت اسکالی در درام تاریخی «استادان سکس» برندهٔ امی بهترین بازیگر مهمان زن در یک مجموعهٔ درام شد. جنی برای بازی در نقش بانی پلانکت، معتادی در حال بهبودی و بدبین در سیت‌کام «مام» (۲۰۱۳–۲۰۲۱)، شش نامزدی امی به دست آورد و دو بار برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعهٔ کمدی شد.

جنی فعالیت حرفه‌ای خود در تئاتر را با اجرای آف‌برادوی «خانم‌ها» در سال ۱۹۸۹ آغاز کرد و پس از نقش‌های کوتاه متعدد، در بازاجرای برادوی «خندهٔ کنونی» در سال ۱۹۹۶ نخستین حضورش در برادوی را تجربه کرد. او دو جایزهٔ دراما دسک برده و دو بار نامزد تونی شده است: برای بهترین بازیگر زن در نمایش «چشم‌اندازی از پل» (۱۹۹۷) و بهترین بازیگر زن در موزیکال «۹ تا ۵» (۲۰۰۹).

از آثار سینمایی او می‌توان به «اندام‌های خصوصی»، «رنگ‌های اصلی»، «۱۰ چیزی که از تو متنفرم»، «زیبایی آمریکایی»، «پرستار بتی»، «ساعت‌ها»، «اسپری مو»، «جونو»، «خدمتکاران»، «راه، راه برگشت»، «تَمی»، «بازنویسی»، «جاسوس»، «تالولا»، «دختری در قطار»، «آموزش بد» و «بامب‌شل» اشاره کرد. او همچنین در انیمیشن‌های «در جست‌وجوی نمو»، «آن سوی پرچین»، «مینیون‌ها» و «خانوادهٔ آدامز» صداپیشگی کرده است. جنی برای بازی در کمدی سیاه «من، تونیا» (۲۰۱۷) جایزهٔ اسکار، بفتا و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد.