بت دیویس

روث الیزابت «بت» دیویس (۵ آوریل ۱۹۰۸ – ۶ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر آمریکایی سینما، تلویزیون و تئاتر بود که به‌خاطر جسارت در پذیرش نقش‌های زن سخت و نامتعارف شهرت یافت. او در ملودرام‌های جنایی، فیلم‌های تاریخی و دوره‌ای، و گاه کمدی‌ها درخشید، اما بزرگ‌ترین موفقیت‌هایش در درام‌های عاشقانه رقم خورد.

دیویس پس از حضور در صحنه‌های برادوی، در ۱۹۳۰ راهی هالیوود شد؛ هرچند فیلم‌های اولیه‌اش در یونیورسال نتیجه‌ای نداشت. در ۱۹۳۲ به برادران وارنر پیوست و با چند اجرای تحسین‌برانگیز جایگاهش را تثبیت کرد. در ۱۹۳۷ برای رهایی از قراردادش اقدام کرد و حتی با وجود باختن پرونده‌ای که رسانه‌ای دنبال شد، همین ماجرا آغاز پُرثمرترین دوره کاری‌اش بود. تا اواخر دهه ۱۹۴۰ او یکی از نام‌آورترین ستارگان زن سینمای آمریکا بود که با سبک بازی پرشور و قاطعش شناخته می‌شد.

دیویس به کمال‌گرایی و روحیه‌ی مبارز شهره بود و گزارش‌های فراوانی از درگیری‌اش با مدیران استودیوها، کارگردان‌ها و بازیگران همکارش منتشر شد. صراحت بیان، لحن کوتاه و تیز و سیگار همیشگی‌اش به چهره‌ای عمومی بدل شد که بارها دستمایه‌ی تقلید و طنز قرار گرفت.

او از بنیان‌گذاران رستوران هالیوود و نخستین زنی بود که ریاست آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک را بر عهده گرفت. دیویس دو بار جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد، نخستین کسی بود که ده نامزدی اسکار بازیگری به دست آورد، و نخستین زنی بود که جایزه‌ی یک عمر دستاورد هنری مؤسسه فیلم آمریکا را دریافت کرد. کارنامه‌اش فراز و نشیب‌های بسیار داشت و خود اذعان می‌کرد که موفقیتش اغلب بهای روابط شخصی‌اش بوده است. چهار بار ازدواج کرد، یک‌بار بیوه شد و سه بار طلاق گرفت و فرزندانش را به‌تنهایی بزرگ کرد. سال‌های پایانی عمرش با بیماری طولانی همراه بود، اما تا اندکی پیش از مرگ بر اثر سرطان سینه به بازیگری ادامه داد و بیش از صد نقش در سینما، تلویزیون و تئاتر از خود به‌جای گذاشت. در ۱۹۹۹، دیویس پس از کاترین هپبورن در فهرست بزرگ‌ترین ستارگان زن تاریخ سینمای آمریکا جای گرفت.