بروس ویلیس

والتر بروس ویلیس (متولد ۱۹ مارس ۱۹۵۵) بازیگر بازنشستهٔ آمریکایی است. فعالیت حرفه‌ای خود را در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی از صحنه‌های آف‑برادوی آغاز کرد و سپس با ایفای نقش اصلی در مجموعهٔ کمدی-درام «مون‌لایتینگ» (۱۹۸۵–۱۹۸۹) به شهرت رسید. او در ادامه در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی حضور یافت و پس از بازی در نقش جان مک‌کلین در مجموعهٔ «جان‌سخت» (۱۹۸۸–۲۰۱۳) و دیگر نقش‌های اکشن، به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد.

از دیگر آثار شاخص ویلیس می‌توان به «آخرین پسر پاک‌دامن» (۱۹۹۱)، «داستان عامه‌پسند» (۱۹۹۴)، «دوازده میمون» (۱۹۹۵)، «آخرین بازمانده» (۱۹۹۶)، «عنصر پنجم» (۱۹۹۷)، «آرماگدون» (۱۹۹۸)، «حس ششم» (۱۹۹۹)، «جنگ هارت» (۲۰۰۲)، «اشک‌های خورشید» (۲۰۰۳)، «گروگان» (۲۰۰۵)، «اسلوین خوش‌شانس» (۲۰۰۶)، «جانشین‌ها» (۲۰۰۹)، «پادشاهی طلوع ماه» (۲۰۱۲)، «راک کسبه» (۲۰۱۵) و «بروکلین بی‌مادر» (۲۰۱۹) اشاره کرد.

ویلیس در مقام خواننده نیز فعالیت داشت و نخستین آلبوم خود با عنوان «بازگشت برونو» را در سال ۱۹۸۷ منتشر کرد و پس از آن دو آلبوم موفق دیگر در سال‌های ۱۹۸۹ و ۲۰۰۱ روانهٔ بازار کرد. او در سال ۲۰۱۵ با حضور در نمایش برادوی «میزری» نخستین تجربهٔ صحنه‌ای‌اش در برادوی را رقم زد. ویلیس در طول فعالیت حرفه‌ای خود جوایز متعددی از جمله یک جایزهٔ گلدن گلوب، دو جایزهٔ امی ساعات پربیننده و دو جایزهٔ انتخاب مردمی دریافت کرد. در سال ۲۰۰۶، ستاره‌ای به نام او در پیاده‌راه مشاهیر هالیووود نصب شد.

در مارس ۲۰۲۲، ویلیس پس از ابتلا به زبان‌پریشی (آفازی) که بر توانایی ارتباطی او تأثیر می‌گذارد، از بازیگری بازنشستگی خود را اعلام کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۳، خانوادهٔ او اعلام کردند که بر اساس تشخیصی دقیق‌تر، وی به زوال عباری پیشانی-گیجگاهی (FTD) مبتلا شده است.