کری مولیگان

کری هانا مولیگان (زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۸۵) بازیگر انگلیسی است. او در کارنامه‌اش جایزهٔ بفتا و نامزدی سه اسکار، چهار گلدن گلوب و یک تونی را دارد و در سال ۲۰۲۵ به پاس خدماتش به هنر درام، نشان فرماندهٔ امپراتوری بریتانیا (CBE) به او اعطا شد.

نخستین حضور سینمایی‌اش نقشی کوتاه در درام عاشقانهٔ «غرور و تعصب» (۲۰۰۵) به کارگردانی جو رایت بود و در سال‌های بعد با سریال «بلیک هاوس» (۲۰۰۵) و فیلم تلویزیونی «آبشار نورثنگر» (۲۰۰۷) در تلویزیون هم ظاهر شد. او با ایفای نقش دختر دبیرستانی دههٔ ۱۹۶۰ در فیلم بلوغ «یک تحصیل» (۲۰۰۹) به شهرت رسید، جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن نقش اول را برد و نامزد اسکار بهترین بازیگر زن شد.

نامزدی‌های بعدی اسکار او برای بازی در کمدی سیاه «زن جوان امیدوار» (۲۰۰۲۰) و زندگینامه‌ای «مایستر» (۲۰۲۳) بود. از دیگر فیلم‌های تحسین‌شده‌اش می‌توان به «هرگز رهایم نکن» (۲۰۱۰)، «درایو» (۲۰۱۱)، «شرم» (۲۰۱۱)، «درون لوئین دیویس» (۲۰۱۳)، «دور از جمعیت وحشی» (۲۰۱۵)، «سافرجت» (۲۰۱۵)، «مادباوند» (۲۰۱۷)، «حیات وحش» (۲۰۱۸) و «او گفت» (۲۰۲۲) اشاره کرد. پرفروش‌ترین فیلم او تا امروز، درام دوره‌ای «گتسبی بزرگ» (۲۰۱۳) است.

در تئاتر، مولیگان کارش را با نمایش «چهل چرت» (۲۰۰۴) نوشتهٔ کوین الیوت در تئاتر رویال کورت آغاز کرد. نخستین حضورش در برادوی هم نقش نینا در بازخوانی نمایش «مرغ دریایی» آنتوان چخوف (۲۰۰۸) بود. او بعدها در بازخوانی نمایش «نور سقفی» دیوید هِر (۲۰۱۵) به برادوی بازگشت و نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در نمایش‌نامه شد.

مولیگان از سال۰۲۰۱۲ سفیر انجمن آلزایمر و از سال ۲۰۱۴ سفیر سازمان «وار چایلد» است. او از سال ۲۰۱۲ با خواننده و ترانه‌سرا مارکوس مامفورد ازدواج کرده و صاحب سه فرزند است.