ستسوکو هارا

ستسوکو هارا (۱۷ ژوئن ۱۹۲۰ – ۵ سپتامبر ۲۰۱۵) بازیگر ژاپنی بود که در شش فیلم از آثار یاسوجیرو اوزو حضور داشت و بیش از همه با نقش نوریکو در سه‌گانه‌ی «نوریکو» شناخته می‌شود: «بهار دیررس» (۱۹۴۹)، «تابستان زودرس» (۱۹۵۱) و «داستان توکیو» (۱۹۵۳). دیگر همکاری‌های او با اوزو عبارت‌اند از «غروب توکیو» (۱۹۵۷)، «پاییز دیررس» (۱۹۶۰) و در نهایت «پایان تابستان» (۱۹۶۱). او با نام ماسائه آیدا در یوکوهاما، استان کاناگاوا زاده شد و خیلی زود در سال ۱۹۳۷ با فیلم آلمانی–ژاپنی «دختر سامورایی» (که در ژاپن با عنوان «اتاراشیکی تسوچی» به معنای «سرزمین نو» شناخته می‌شود) و به کارگردانی آرنولد فانک و مانساکو ایتامی به شهرت رسید. هارا در کنار اوزو، با کارگردان‌های بزرگی چون آکیرا کوروساوا، میکیو ناروسه و دیگر فیلم‌سازان برجسته نیز همکاری کرد. در ژاپن از او با عنوان «باکره‌ی جاودان» یاد می‌شد و به نماد دوران طلایی سینمای ژاپن در دهه‌ی ۱۹۵۰ بدل شد. او در سال ۱۹۶۳ – همان سالی که اوزو درگذشت – ناگهان بازیگری را کنار گذاشت و در کاماکورا زندگی گوشه‌گیرانه‌ای را برگزید و هرگونه گفت‌وگو و عکس‌برداری را نپذیرفت. آخرین نقش مهم او ریکو، همسر اُئیشی یوشیو، در فیلم «چوشینگورا» (۱۹۶۲) بود. شخصیت اصلی فیلم «بازیگر هزاره» (۲۰۰۱) از او الهام گرفته است.