چارلز نِیپیر

چارلز لوئیس نِیپیر (۱۲ آوریل ۱۹۳۶ – ۵ اکتبر ۲۰۱۱) بازیگر پرکار آمریکایی بود که در طول دوران فعالیتش، در مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های متعددی نقش‌های مکمل و گاهی اصلی را ایفا کرد. او در نزدیکی اسکاتسویل، کنتاکی به دنیا آمد، در ارتش آمریکا خدمت کرد و بعدها با دریافت مدرک هنر از دانشگاه غربی کنتاکی به تحصیل پرداخت. نِیپیر در ابتدا به‌عنوان مربی ورزشی و معلم هنر فعالیت می‌کرد تا اینکه مسیر حرفه‌ای خود را به سمت بازیگری تغییر داد.

نِیپیر نخستین‌بار با ایفای نقش در چند فیلم کم‌هزینه به کارگردانی راس مایر، از جمله نخستین حضورش در «چری، هری و راکل!» (۱۹۶۹)، توجه‌ها را به خود جلب کرد. او به‌واسطه بازی در نقش شخصیت‌های خشن و مقتدر مانند پلیس‌ها، سربازها و ضدقهرمان‌هایی با ظاهری زمخت یا فاسد شناخته شد. از نقش‌های ماندگار او می‌توان به خواننده کُلتی تندخوی تاکر مک‌الروی در «برادران بلوز» (۱۹۸۰)، مأمور سیا مارشال مِرداک در «رامبو: اولین خون قسمت دوم» (۱۹۸۵) و همکاری‌های پرشمارش با کارگردان جاناتان دم در فیلم‌هایی همچون «سکوت بره‌ها» (۱۹۹۱) و «فیلادلفیا» (۱۹۹۳) اشاره کرد.

نِیپیر همچنین در تلویزیون نیز حضورهای شاخصی داشت و در آثاری مانند «تیم آ»، «مسیر اورگن»، «پیشتازان فضا: سری اصلی» و «پیشتازان فضا: ایستگاه فضایی نه» نقش‌آفرینی کرد. صدای رسا، نگاه نافذ و چانه پهن و متمایزش از او یک بازیگر کاراکتری برجسته ساخته بود.

نِیپیر در سال ۲۰۱۱ در سن ۷۵ سالگی و در بیکِرسفیلد، کالیفرنیا بر اثر ترومبوز درگذشت. او همچنین کتابی از خاطرات زندگی‌اش با عنوان «آرواره چهارگوش و قلب بزرگ» منتشر کرد.