جان فورد

جان فورد (۱ فوریه ۱۸۹۴ – ۳۱ آگوست ۱۹۷۳) فیلمسازان آمریکایی بود که با وسترن‌هایی مانند اتوبوسی (۱۹۳۹)، جویندگان (۱۹۵۶) و مردی که لیبرتی والانس را به ضرب گلوله زد (۱۹۶۲) و همچنین اقتباس‌هایی از رمان‌های ماندگار ادبیات آمریکا در قرن بیستم نظیر خوشه‌های خشم (۱۹۰۴) شناخته می‌شود. او با چهار جایزه اسکار بهترین کارگردانی (۱۹۳۵، ۱۹۴۰، ۱۹۴۱، ۱۹۵۲) رکورددار این رشته است و یکی از آن فیلم‌ها، درّه‌ای که چه سبز بود (۱۹۴۱)، جایزه بهترین فیلم را نیز از آنِ خود کرد.

فورد در طول بیش از پنجاه سال فعالیت حرفه‌ای، بیش از ۱۴۰ فیلم کارگردانی کرد (هرچند تقریباً تمام فیلم‌های صامت او امروز از میان رفته‌اند) و به‌طور گسترده یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین فیلمسازان نسل خود به شمار می‌رود. فیلم‌ها و شخصیت فورد مورد احترام همکارانش بود و چهره‌هایی چون اینگمار برگمان و اورسن ولز از جمله کسانی هستند که او را در زمره بزرگ‌ترین کارگردانان تاریخ سینما دانسته‌اند.

فورد به‌ویژه از پیشگامان فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی و نماهای دور بود که شخصیت‌هایش را در برابر چشم‌اندازهای وسیع، خشن و ناهموار طبیعت قاب می‌گرفت.