جوزف ال. منکویچ

جوزف لئو منکویچ (/ˈmæŋkəwɪts/؛ ۱۱ فوریه ۱۹۰۹ – ۵ فوریه ۱۹۹۳) فیلمساز آمریکایی بود. او که چهار بار برنده جایزه اسکار شد، بیش از همه برای دیالوگ‌های باهوشانه و ادبی‌اش و علاقه‌اش به روایت صوتی و فلش‌بک شناخته می‌شود. منکویچ که به کارگردانی بازیگرپسند نیز شهرت داشت، بازیگران سرشناسی چون بت دیویس، هامفری بوگارت و الیزابت تیلور را در برخی از ماندگارترین اجراهایشان روی پرده سینما هدایت کرد.

منکویچ در ویلکز-بری پنسیلوانیا به دنیا آمد، در دانشگاه کلمبیا درس خواند و در سال ۱۹۲۸ فارغ‌التحصیل شد. او به اروپا رفت و در آنجا به‌عنوان خبرنگار خارجی برای روزنامه شیکاگو تریبون فعالیت کرد و تیتراژهای آلمانی استودیوی یواف‌ای را به انگلیسی ترجمه می‌کرد. به توصیه برادرش هرمن که فیلم‌نامه‌نویس بود، به آمریکا بازگشت و استودیوی پارامونت او را به‌عنوان نویسنده دیالوگ استخدام کرد. سپس به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس مشغول به کار شد و برای فیلم‌های متعددی که بازیگر اصلی‌شان جک اوکی بود، نوشت. او بعدها به استودیوی مترو گلدوین مایر (MGM) رفت و در آنجا تهیه‌کنندگی چند فیلم از جمله «داستانی از فیلادلفیا» (۱۹۴۰) و «زن سال» (۱۹۴۲) را بر عهده گرفت. منکویچ پس از اختلاف با لوئیس بی. مایر، ام‌جی‌امی‌ را ترک کرد.

در سال ۱۹۴۴، منکویچ به استودیوی فاکس قرن بیستم پیوست و فیلم «کلیدهای پادشاهی» (۱۹۴۴) را تهیه کرد. او اولین تجربه کارگردانی‌اش را با فیلم «دراگونویک» (۱۹۴۶) پس از کناره‌گیری ارنست لوبیچ به دلیل بیماری پشت سر گذاشت. منکویچ در فاکس ماند و در ژانرهای گوناگونی فیلم ساخت. در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱، او برای فیلم‌های «نامه‌ای به سه زن» (۱۹۴۹) و «همه‌چیز درباره ایو» (۱۹۵۰) دو جایزه اسکار فیلم‌نامه‌نویسی و دو جایزه اسکار کارگردانی به دست آورد. در سال ۱۹۵۳، منکویچ شرکت تولیدی خودش به نام فیگارو را بنیان گذاشت و در آن فیلم‌های «کنتسای پابرهنه» (۱۹۵۴) و «آمریکایی آرام» (۱۹۵۸) را به‌طور مستقل تهیه، نوشته و کارگردانی کرد.

در سال ۱۹۶۱، منکویچ کارگردانی فیلم «کلئوپاترا» (۱۹۶۳) را از روبن مامولیان تحویل گرفت. تولید این فیلم با مشکلات فراوانی روبه‌رو شد، از جمله رسوایی رابطه خارج از ازدواج بازیگران فیلم، الیزابت تیلور و ریچارد برتون. در مراحل پایانی تولید، داریل اف. زانوک دوباره ریاست استودیوی فاکس را بر عهده گرفت و منکویچ را به دلیل هزینه‌های سرسام‌آور تولید برای مدت کوتاهی اخراج کرد. «کلئوپاترا» در سال ۱۹۶۳ اکران شد و به پرفروش‌ترین فیلم سال بدل شد، اما نقدهای ضدونقیضی دریافت کرد. حیثیت منکویچ لطمه دید و او تا سال ۱۹۶۷ و فیلم «کندوی عسل» دیگر فیلمی کارگردانی نکرد.

منکویچ سپس فیلم‌های «یک مرد کج‌ومعوج بود...» (۱۹۷۰) و مستند «کینگ: یک روایت تصویری... از مونتگومری تا ممفیس» (۱۹۷۲) را کارگردانی کرد که در مورد دومی، اعتبار کارگردانی را با سیدنی لومت شریک شد. آخرین فیلم او، «بازی پیچیده» (۱۹۷۲) با بازی مایکل کین و لارنس الیویه، چهارمین و آخرین نامزدی اسکار بهترین کارگردانی را برای منکویچ به ارمغان آورد. منکویچ در سال ۱۹۹۳ در برتفورد نیویورک و در سن ۸۳ سالگی درگذشت.