ناصر

ام. ناصر بازیگر، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ هندی است که بیشتر در سینمای جنوب هند فعالیت می‌کند. او در حال حاضر رئیس انجمن بازیگران تامیل (نادیگار سنگم) است.

ناصر بازیگری را با ایفای نقشی فرعی در فیلم کالیانا آگاتیگال (۱۹۸۵) به کارگردانی کی. بالاچاندر آغاز کرد و سپس در فیلم‌های ولایکاران (۱۹۸۷) و وانا کناووگال به کارگردانی اس. پی. موترومان نقش‌های منفی ایفا کرد. او در فیلم کاویتای پادا نرامیلای به کارگردانی یوهی ستو نقش اصلی را بر عهده داشت، اما نقشی که نقطهٔ عطف کاری او شد، بازی در نقش یک افسر پلیس در فیلم نایاکان به کارگردانی مانی راتنام بود. پس از آن، او به چهره‌ای ثابت در آثار مانی راتنام و کامال هاسان تبدیل شد و در نقش‌های کلیدی فیلم‌های روژا، توار ماگان (۱۹۹۲)، بمبئی (۱۹۹۴) و کوروتیپونال (۱۹۹۵) حضور یافت.

ناصر کارگردانی را با فیلم آواتارام (۱۹۹۵) آغاز کرد؛ فیلمی که در بستر یک گروه هنرهای محلی روایت می‌شود. این فیلم با تحسین منتقدان روبه‌رو شد، اما در گیشه موفقیت تجاری چندانی به دست نیاورد.