رندی استوارت

رندی استوارت، با نام اصلی الیزابت شاوبِل (۲۴ اکتبر ۱۹۲۴ – ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۶)، بازیگر آمریکایی سینما و تلویزیون بود. او که در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ چهره‌ای آشنا در فیلم‌های پرفروش و بعدها در سریال‌های وسترن تلویزیونی بود، بیش از همه به‌خاطر نقش لوئیز کری، همسر شخصیت اسکات کری با بازی گرانت ویلیامز، در فیلم کلاسیک علمی–تخیلی «مردی که ناپدید می‌شود» (۱۹۵۷) شناخته می‌شود؛ فیلمی که در سال ۲۰۰۹ به‌دلیل اهمیت «فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی» در فهرست ملی ثبت فیلم کتابخانه کنگره آمریکا برای حفظ همیشگی نگه‌داری شد.

نخستین تست بازیگری استوارت در نمایش «زنان» باعث شد تا با استودیوی فاکس قرن بیستم قرارداد ببندد. اولین حضور سینمایی‌اش بدون ذکر نام در فیلم «روباه‌های هارو» در سال ۱۹۴۷ رقم خورد؛ جایی که در صحنه آغازین، مادر تولدی شخصیت اصلی استیون فاکس را بازی می‌کرد.

در سال ۱۹۴۸، او نقش پگی، منشی زیرک و همدست کلیفتون وب را در کمدی «نشستن هم عالیه» ایفا کرد. همان سال با ششمین جایگاه در عنوان‌بندی، در نقش همسر یک سرباز بازگشته در فیلم «آپارتمانی برای پگی» در کنار ویلیام هولدن و ژان کرین ظاهر شد.

سال ۱۹۴۹، در نقش ستوان الویز بیلینگز که مورد توجه کری گرانت قرار می‌گیرد، در فیلم «من عروس جنگی مرد بودم» به کارگردانی هاوارد هاکس و در کنار آن شریدان بازی کرد. همان سال، در مقابل خوزه فررر در اثر روان‌شناختی–نوآر «گرداب» به کارگردانی اتو پرمینگر نیز حضور یافت. او در پوسترها به‌عنوان بازیگر مکمل کمدی–میوزیکال «رقص در تاریکی» با بازی ویلیام پاول و بتسی دریک معرفی شد.

در سال ۱۹۵۰، استوارت به‌طور کوتاه در فیلم «همه‌چیز درباره ایو»، برنده بهترین فیلم آن سال، نقش دوست تلفنی شخصیت آن بکستر را داشت. همچنین در کمدی–نوآر «استلا» در کنار آن شریدان و ویکتور میچر چهارمین بیلینگ را از آن خود کرد.

در ۱۹۵۱، با نقش مارژ بوید در «ارزانش مال خودمه» حضور یافت؛ نقشی که می‌توانست نقطه‌ی جهش او باشد. در ۱۹۵۲، برای برادران وارنر بار دیگر در کنار گرانت و دریک در کمدی «یک اتاق جا دارد» به همکاری پرداخت.

پس از «مردی که ناپدید می‌شود» در ۱۹۵۷، در وسترن ۱۹۵۸ «مردی از سرزمین خدا» با بازی جرج مونتگومری در نقش نانسی داوسون انتخاب شد. در همان سال‌ها مهمان برنامه تلویزیونی وسترن کوتاه‌عمر مونتگومری، «شهر سیمارون»، نیز بود.

در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، استوارت (که با نام همسرش، بتی والیس، شناخته می‌شد) نقش مؤثری در توسعه‌ی برنامه فارغ‌التحصیلان مدرسه چامینیاد کالج پریپرتوری در وست هیلز، کالیفرنیا ایفا کرد؛ مدرسه‌ای که دو فرزند کوچک‌ترش از آن فارغ‌التحصیل شده بودند. او به‌عنوان منبع اطلاعاتی مدرسه معرفی شد و بعدها مدیر امور فارغ‌التحصیلان دانشگاه ایالتی کالیفرنیا نورتریج شد.

استوارت در طول زندگی‌اش چهار بار ازدواج کرد: با کنت وین اسمیت (۱۹۴۳–۱۹۴۵)، ادوارد چارلز جورج (۱۹۴۷–۱۹۵۴، یک فرزند)، لین آلن (با نام مستعار آلبرت ووتن، ۱۹۵۴–۱۹۶۸، سه فرزند) و ارنست داینین والیس (۱۹۷۱–۱۹۸۲). سه ازدواج نخست به طلاق انجامید و ازدواج آخر با مرگ والیس پایان یافت.

استوارت در ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۶، در سن ۷۱ سالگی، بر اثر ابتلا به سرطان ریه در بیکرزفیلد، کالیفرنیا درگذشت.