استیو مک‌کوئین

ترنس استیون «استیو» مک‌کوئین (۲۴ مارس ۱۹۳۰ – ۷ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی بود. شخصیت ضدقهرمان او که در اوج فرهنگ مخالف دهه ۱۹۶۰ برجسته شد، او را در اواخر دهه ۱۹۵۰، دهه ۱۹۶۰ و دهه ۱۹۷۰ به یکی از پرفروش‌ترین ستارگان گیشه تبدیل کرد. او با لقب «پادشاه خونسردی» شناخته می‌شد و در مسابقات اتومبیل‌رانی از نام مستعار «هاروی موشمن» استفاده می‌کرد.

مک‌کوئین برای بازی در فیلم «سنگ‌ریزه‌ها» (۱۹۶۶) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. از دیگر فیلم‌های محبوب او می‌توان به «عشق با غریبه‌ای مناسب» (۱۹۶۳)، «بازیکن سینسیناتی» (۱۹۶۵)، «نوادا اسمیت» (۱۹۶۶)، «ماجرای تامس کراون» (۱۹۶۸)، «بولیت» (۱۹۶۸)، «لمان» (۱۹۷۱)، «فرار» (۱۹۷۲) و «پاپیون» (۱۹۷۳) اشاره کرد. او همچنین در فیلم‌های پرستاره‌ای مانند «هفت دلوار» (۱۹۶۰)، «فرار بزرگ» (۱۹۶۳) و «برج جهنم» (۱۹۷۴) نقش‌أفرینی کرد.

در سال ۱۹۷۴، مک‌کوئین به پردرآمدترین ستاره سینمای جهان تبدیل شد، هرچند که تا چهار سال بعد در فیلمی بازی نکرد. او با کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان رابطه‌ای پرتنش داشت، اما محبوبیتش باعث می‌شد همیشه تقاضای بالایی برای بازی او وجود داشته باشد و بتواند بالاترین دستمزدها را طلب کند.