والتر همپدن

والتر همپدن که نام هنری‌اش برگرفته از نام کامل والتر همپدن داگرتی است، در ۳۰ ژوئن ۱۸۷۹ در بروکلین چشم به جهان گشود و در ۱۱ ژوئن ۱۹۵۵ در لس‌آنجلس دیده از جهان فروبست. او بازیگر و مدیر تئاتر آمریکایی بود و برادر کوچک‌تر نقاش مشهور آمریکایی، پل داگرتی (۱۸۷۷–۱۹۴۷)، به شمار می‌رفت.

همپدن برای گذراندن دوره‌ی شاگردی راهی انگلستان شد و شش سال در آنجا ماند. پس از بازگشت، روی صحنه‌ی برادوی درخشید و نقش‌های ماندگاری همچون هملت، هنری پنجم و سیرانو دو برژراک را جان بخشید. در سال ۱۹۲۵، مدیریت تئاتر کولونیال در برادوی را بر عهده گرفت. او بیش از هر چیز برای نقش‌های شکسپیری‌اش و به‌ویژه ایفای نقش سیرانو شناخته می‌شد؛ نقشی که میان سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۶ در چندین تولید آن را بازی کرد. آخرین نقش تئاتری او، بازی در نقش دانفورث در نمایش «بوته‌ی آزمایش» نوشته‌ی آرتور میلر در برادوی بود.

همپدن در چند فیلم صامت حضور یافت، اما کار سینمایی‌اش در سال ۱۹۳۹ و با بازی در نقش اسقف مهربان پاریس در فیلم «گوژپشت نوتردام» به کارگردانی و با بازی چارلز لاگتون آغاز شد. این نخستین فیلم ناطق او بود و او در آن زمان شصت سال داشت. پس از آن، نقش‌های مکمل متعددی را بازی کرد؛ از جمله نقش جارویس لانگدون در فیلم «ماجراهای مارک تواین» (۱۹۴۴). با این حال، برخلاف صحنه‌ی تئاتر، هرگز در سینما نقش اول را بر عهده نگرفت. او در صحنه‌ی آغازین فیلم «همه‌چیز درباره‌ی ایو» (۱۹۵۰) نقش کوتاه اما ماندگار سخنران پرحرف یک ضیافت شام را ایفا کرد و در کمدی «سابْرینا» (۱۹۵۴) ساخته‌ی بیلی وایلدر، نقش پدر همفری بوگارت و ویلیام هولدن را بازی کرد. این دو فیلم از آثاری هستند که نام همپدن را برای مخاطبان امروزی زنده نگر داشته‌اند. او همچنین در حماسه‌های مذهبی همچون «جام نقره‌ای» (۱۹۴۴) و «پسر ولخرج» (۱۹۵۵) در نقش پدر خانواده‌هایی ریش‌سفید ظاهر شد؛ در «جام نقره‌ای» نقش یوسف رامه را بر عهده داشت.

همپدن در نخستین قسمت از برنامه‌ی رادیویی «صحنه‌های ماندگار از نمایش‌های بزرگ» که خود مجری‌اش بود (۱۹۴۸–۱۹۴۹)، بار دیگر نقش افسانه‌ای سیرانو را ایفا کرد. علاوه بر نقش‌های رادیویی‌اش، در آغاز روزگار تلویزیون نیز در چندین نمایش حضور یافت. نخستین حضور تلویزیونی او در سال ۱۹۴۹ و با اجرای مکبث در ۶۹ سالگی رقم خورد؛ آخرین باری که این نقش را بازی می‌کرد.

آخرین نقش او، بازی در نقش غیرآوازی پادشاه لویی یازدهم فرانسه در بازسازی تکنی‌کالر سال ۱۹۵۶ اُپرتای «شاه ولگرد» اثر رودلف فریمل بود؛ بازسازی‌ای که در مجموع چندان موفق نبود، اما این نقش از سوی بسیاری یکی از بهترین اجراهای همپدن به شمار می‌رود. این فیلم بیش از یک سال پس از مرگ او به صورت پس از مرگ منتشر شد.

والتر همپدن به مدت ۲۷ سال ریاست باشگاه بازیگران (The Players' Club) را بر عهده داشت و کتابخانه‌ی این باشگاه به نام او نام‌گذاری شده است.